നൊമ്പരം

ഞാന്‍ അറിഞ്ഞ ആദ്യ നൊമ്പരം നിന്നിലൂടെ ആയിരുന്നു.
മനസ്സില്‍ സ്നേഹം കൊണ്ടൊരു വന്‍മതില്‍കെട്ടി
ഒരുപാട് സ്നേഹം നിറച്ച് നീ നല്‍കിയത്
നമ്മള്‍ ഒരുമിച്ചുള്ള ജീവിതത്തിന്റെ പ്രതീക്ഷകളാണ്.
ഒടുവില്‍ എന്റെ മനസ്സിനെ കുത്തിമുറിവേല്പ്പിച്ച് നീ എന്നെ വിട്ടപോയി.
ഒരു പക്ഷേ നീ നടന്ന് നീങിയത് നിന്റെ മാത്രം സങ്കല്പ്പങളിലേക്കായിരിക്കാം...
പക്ഷേ ഞാന്‍ ഇന്നിവിടെ ഏകനാണ്.
മടങിവരില്ലെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്നു.
നിനക്കുവേണ്ടി മാത്രം.
ഒരോ സന്ധ്യകളും മയങുന്നത് നിലാവുള്ള രാത്രിയില്‍
എനിക്ക് നിന്നെ സ്വപ്നം കാണാന്‍ മാത്രമാണ്.